Theo Hoek

Cultureel erfgoed

Theo Hoek Is directeur van Libau en Monumentenwacht: "Vernietigen van het cultureel erfgoed is vernietigen van de identiteit van Groningen en de Groningers. Bescherming daarvan is een beschavingsplicht.”

Theo Hoek is directeur van Libau (waaronder Steunpunt Cultureel Erfgoed Groningen) en van de Monumentenwacht Groningen. “Vernietigen van het cultureel erfgoed is vernietigen van de identiteit van Groningen en de Groningers. Bescherming daarvan is een beschavingsplicht.”

Het cultureel erfgoed is de drager van het verhaal van het leven en werken in Groningen en de wortel van de identiteit van het gebied en haar bewoners. Monumenten, dorpen en landschapsstructuren getuigen van de strijd van de mens in en om zijn bestaan.

Borgen, rentenierswoningen, boerderijen, arbeiderswoningen, kerken, windmolens en gemalen zijn de gebouwde elementen waarmee de Groningse nederzettingspatronen en landschapsstructuren zijn bebouwd. Het landschap is sterk sturend geweest voor de wijze waarop deze bebouwingspatronen zich ontwikkeld hebben. Hierdoor zijn kenmerkende nederzettingstypen ontstaan als wierdedorpen, dijkdorpen, komdorpen en veenkoloniale dorpen. Groningen etaleert daarmee een palet aan cultuurhistorische rijkdom dat voor een ieder waarneembaar is.

Naast mensen en dieren is de monumentale bebouwing het meest kwetsbaar voor aardbevingen. Bouwkundig ingrijpen in – en versterken van een monument is vaak synoniem aan vernieling van het monument. En daarmee aan vernieling van de wortels, de geschiedenis van plekken en mensen.

Monumenten worden niet voor niets bij wet beschermd. Laten we er dan ook voor zorgen dat de winning van het aardgas sterk wordt verminderd en dat er een liefdevolle aanpak plaatsvindt. Een aanpak gericht op behoud, gebruikscontinuïteit en herstel van monumenten en kenmerkende nederzettingspatronen. Een aanpak waarmee het monument overeind blijft en de eigenaar ontzorgd wordt.